Paulie (1998) 23.976 fps runtime 01:31:00
นายหน้าหางาน บอกนายรึเปล่า ว่านายต้องจ่าย ค่าเครื่องแบบเอง
บอกสิ แต่ฉันต้องรอ รับเงินเดือนก่อน
ไม่ๆ ๆ นายจะเริ่มงาน โดยไม่มีเครื่องแบบไม่ได้หรอก
แต่ฉันจะซื้อได้ไง ถ้ายังไม่มีเงิน
- นายไม่มีเงินเลยเหรอ - ไม่มีเลย
เพราะงั้น ฉันถึงต้องมาทำงานนี่ เพื่อเงินไงล่ะ
นี่ล่ะ ที่ฉันมาอยู่อเมริกา
- เผื่อจะได้เป็น คนโท - ไม่ใช่ คนโตน่ะ
ฉันพยายามจะลืมอดีต ฉันมีแต่ ปัจจุบัน ตั้งแต่มาถึงอเมริกา
ใช่ แต่เรื่องคนโตนี่ เพ้อเจ้อไปหน่อย
นี่คืออาคารใหญ่
ฝ่ายบริหาร ห้องบรรยาย และห้องทดลอง
ในนี้แค่ถูพื้นอย่างเดียว
ไม่ต้องยุ่งกับกรง หรือตัวอะไรในนั้น
ผู้ช่วยงานวิจัย จะให้อาหารพวกมันเอง
พวกเขาศึกษา พฤติกรรมของสัตว์
อยู่ในกรง ก็คงได้เห็นแต่ พฤติกรรมแบบนักโทษเท่านั้น
ขอแนะนำหน่อยนะ เพื่อน อย่าไปคิดอะไรมาก
จะทำอะไรก็ตาม อย่าให้ไปกวนใจ พวกอาจารย์ทั้งหลายเข้าล่ะ
พวกเขาละ คนโตของที่นี่
เดินระวังหน่อยนะ
นี่คือขุมนรกใต้ดิน
ฉันจะจัดการกับขยะก่อน
นี่มันนกอะไรกัน
ห๊า
ชนิดที่กัดเจ็บ ระวังด้วยนะ
นี่มันนก หรือหมากันแน่
แล้ว.. แล้วมันลงมาอยู่นี่ได้ไง
พอลลี่ โครงการเก่าเก็บ ของ ดร.เรนโกลด์
เลิกกลางคัน เพราะโดยตัดงบฯ หรือไงนี่ล่ะ จำไม่ได้เหมือนกัน
แต่มันไม่ได้กินอาหารนะ ฉันว่า ขนก็เริ่มร่วงด้วยสิ
อย่ามัวแต่ห่วงนกเลย
มาสิ ไปดูเตาเผาขยะทางโน้นกัน
เธอให้ฉันเป็น นางฟ้าอุปถัมภ์ของเธอ
ในฐานะนางฟ้าอุปถัมภ์ ขอสั่งให้เธอ ไปนอนเสีย
เธอต้องไปนอน มารี
ฉันจะไม่ไปไหนหรอก
ราตรีสวัสดิ์ มารี ฉันเองก็รักเธอ
เอาล่ะ พบกันใหม่พรุ่งนี้นะ
เฮ้ นั่นใครกัน
ลงมาทำอะไรที่นี่ ไปให้พ้นเลย
เวสิ อย่ามายุ่งกับฉัน แล้วอย่ากลับมาอีกนะ
เวอร์จิล ทีแรกมันก็ร้องเพลง ตอนนี้ มันพูดจ้อเลยล่ะ
อย่าไปยุ่ง กับนกแก้วนั่นอีก
นายกลับไปทำงาน ก่อนที่เรา จะโดนไล่ออกกันทั้งคู่
ม.อ.
นี่ไง
อาหารได้แก่ เมล็ดพืช
ถั่ว แมลง
ชอบอยู่เป็นฝูง ตามต้นมะม่วง
ที่มีผลสุกงอม
มะม่วง
ขอบคุณมาก
ไหนดูซิ
เรามีอะไรเป็นมื้อเที่ยง สำหรับคืนนี้บ้าง
นี่ไง กล้วยงามๆ
มะละกออวบๆ
และ.. มะม่วงหอมหวาน
โอ ใช่.. อันนี้ก่อนดีกว่า
ดูสิ เนื้อในเหลืองอร่ามเชียว
แน่นอน รสชาตต้องอร่อยเหาะไปเลย
ชอบมะม่วงไหมล่ะ เจ้านกแก้ว
หือ.. รสหวานฉ่ำ..
บำรุงขนดีนะ สำหรับนกด้วยนะ
เอาสักคำไหมล่ะ
พูดสิ "มะม่วง"
มะม่วง
อืม โอ.. ดีจริงๆ
อืม
ก็ได้ มะม่วงๆ ๆ
มะ-ม่วง พอใจรึยัง
โอ พระช่วย
เพราะนาย ฉันถึงหมดศักดิ์ศรี กลายเป็นนกขี้ขอ เห็นแก่กิน
ไม่น่าเชื่อเลย นายพูดได้เรอะ
เชื่อซะเถอะ ทอลสตอย แต่ว่า.. อย่าลือเสียล่ะ มะม่วงน่ะ
ส่งมาเร็ว เจ้าลิงขี่ไม้กวาด
- โอ้ - เจ้านกแก้ว
โอ พระเจ้า
นายชื่ออะไรนะ เจ้านกแก้ว พูดกับฉันสิ แก้ว
เจ้านก
นี่ เอ้อ.. ข้อสอบ..
- ขอโทษครับ ดร.เรนโกลด์ใช่ไหมครับ - ใช่ ฉันเอง
- ผมชื่อมิชา เบเลนคอฟฟ์ - สวัสดี
- ผมมาถามคุณ เรื่องนกแก้วตังนึง - นกแก้วเหรอ
ตัวที่อยู่ ในคุกใต้ดินน่ะครับ
สงสัย ผมคงใช้คำผิด อ้า..
- มีนกตัวนึง อยู่ใต้ถุนตึก - อือ
นกแก้วสีเขียว
อ้อ เจ้าคอนัวตัวน้อย ใช่ นี่มันยังอยู่กับเราอีกเหรอ
ครับ ผมจะมาบอกคุณว่า มันช่างมหัศจรรย์จริงๆ
มันพูดได้
- ไม่หรอก มันแค่เลียนเสียงน่ะ - "เลียนเสียง" แปลว่าอะไรครับ
มันออกเสียง คล้ายสิ่งที่เคยได้ยิน ไม่ใช่การพูด
ไม่ครับ มันเข้าใจด้วย มันรู้จักคิด นะครับ ดร.
ผมรู้..
ขอบใจที่อุตส่าห์ มาบอกนะ คุณ..
- เบเลนคอฟฟ์ ครับ - เบเลนคอฟฟ์
แต่ คุณเห็นคนพวกนี้ไหม
นี่คืองานของพวกเขา และเป็นงานของฉันด้วย
ไม่คิดบ้างรึว่า ถ้าสัตว์ มีปัญญาสูง ถึงขั้นนั้น
จะไม่มีใครในนี้ รู้บ้างเลยหรือ
ผมรู้ว่านกแก้วพูดได้ ร้องเพลงได้
เข้าใจคำพูดผม จนถึงขนาดด่าผม
มันเรียกผมว่า ลิงขี่ไม้กวาด
มันพูดได้
ผมสามารถ พิสูจน์ให้คุณดูได้
อยากหม่ำมะม่วงไหม
มะม่วง
พูดสิ
เดี๋ยว โปรดฟังก่อนนะครับ
บางทีผมอาจ อธิบายได้ดีกว่านี้ ถ้าผมบอกว่า..
ฉันว่านาย พูดมาพอแล้ว เอางี้นะ เราจะไปทำงาน ส่วนนายก็ทำงานนายไป
เป็นต้นว่า ไปเก็บขยะซะ
เยี่ยม ตอนนี้เราต่างลำบากกันแล้ว
นี่แก มีปัญหาอะไร
รู้ไหม พวกเขาน่าจะจับแกสต๊าฟซะ
ควักไส้ออก ยัดโฟมเข้าไปแทน แล้วติดไว้บน ต้นไม้ปลอมซะเลย
ฉันว่าแกคงเหงา ฉันเองก็เหงา
ที่รัสเซีย ฉันเป็นครูสอนวรรณคดี
ในอเมริกา ฉันเป็นแค่คนกวาดขี้นก
ฉันคิดถึงถ้อยคำ
คิดถึงภาษาของฉัน
อยากมีใครสักคน คอยพูดคุยด้วย
- ก็พวกเดียวกัน - ว่าไงนะ
ฉันว่าเรา ก็พวกเดียวกัน
งั้นฉันก็ไม่ได้บ้าสิ นายพูดได้จริงๆ
- แน่นอน ฉันพูดได้ - แล้วทำไมถึงไม่พูด
เพราะพูดไป ก็เป็นภัยแก่ตัวเอง
- เป็นภัยเหรอ ทำไมนายคิดยังงั้น - เรื่องมันยาว
ฉันเป็นคนรัสเซียนะ
ฉันชอบเรื่องยาวๆ
ก็ได้ เชคอฟ นั่งก่อนสิ
จุดเริ่มของทุกอย่าง ก็คือมารี
ชื่อในเพลงนั่น
ใช่ ชื่อในเพลิงนั่นล่ะ
มารี
มารี มาดูสิตาเอาอะไรมาให้
- ค-ค-คุณตาคะ - หลานรักของตา
ค-ค-คุณตา อ-เอาอะไรมาคะ
เปิดตะกร้าดูเลย ลูก
ฉันลืมตาขึ้น แล้วก็เห้นหน้าเธอ
น-นก
ฉันไม่รู้ว่าเธอ เป็นตัวอะไร แต่ฉันก็ชอบเธอ
หลานจะได้มีเพื่อนคุยไงล่ะ ตาตั้งชื่อมันว่า พอลลี่
สวยจัง พ-พอลลี่
มารีแสนสวย
อ-เอามั่งไหม
ผสมลงไปนิดนึงจ้ะ โอเคมั้ย
อ-โอเคค่ะ
ล-ลงไปสิ
ธ-เธอชอบไหมล่ะ
ด-ดีจังเลย
ด-เด็กดี
มารี มาช่วยแม่หน่อยได้ไหมจ้ะ
เทนี่ลง ในถาดแก้ว และนี่ใส่ ในถ้วยดาวนะ ตกลงไหม
เฮ้ เจอรี่ ดื่มอะไรแล้วรึยัง
- ดื่มนี่ไหมล่ะ - อ้อ ก็ดีเหมือนกัน ขอบใจ
มารี เอานกออกไปจากโต๊ะก่อน ได้ไหมจัะ
มารี
- พอลลี่ ช-ช่วยหนูอยู่ - เขาช่วยหนู แม่รู้จ้ะ แม่รู้
เอางี้นะ ออกไปเล่นข้างนอกก่อน จนกว่าพ่อจะมาถึง ดีไหม
ธ-ธ-เธอชอบไหม
ด-ด-เดี๋ยวพ่อ ก็เห็นเธอแล้ว
นั่นไงล่ะ เธอมาแล้ว
โตขึ้นเยอะเลยนี่ สาวน้อย
- ลูกสาวคนโตของพ่อ - สวัสดีคุณพ่อสิ มารี
จับมือกันก่อนนะ แล้วค่อยจูบทีหลัง ตกลงไหม
อู๊ว์ แรงเยอะจับแน่นดีจัง
เฮ้
เราเลี้ยงนก ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
คุณ ต-ต-ตา ให้หนูมาค่ะ
ข-ข-เขาชื่อ พอลลี่
พ-พอลลี่ ก็อยากให้จูบค่ะ
ตกลงจ้ะ
ราตรีสวัสดิ์
ผมไม่อยากจะเชื่อ ที่คุณไม่ยอมบอกผม
ฉันว่าจะเขียนบอกคุณ
- แล้วทำไมถึงไม่ทำล่ะ - ฉันก็ไม่รู้ จะพูดว่าไง
เธอดีขึ้นบ้างไหม แล้วมันจะหายรึเปล่า
ไม่หรอก ถ้าเธอโดนบังคับ และจี้มากๆ
ผมว่าคุณบังคับเธอ ยังไม่มากพอ
เธอยังเล็กอยู่ ไม่อยากบีบคั้นเธอ มากเกินไป ฉันทนดูไม่ได้
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเธอไปโรงเรียน คิดว่าเพื่อนๆ จะไม่ล้อเธอรึไง
เพราะผมรับรองได้เลย ว่าเธอโดนแน่ๆ
งั้นคุณก็ว่ามาสิ ว่าเราควรทำยังไง
ผมคิดว่าแค่บอกว่า "เรารักลูก ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม" มันไม่ช่วยหรอก
ยอดเลย งั้นเราสั่งเธอ ไม่ให้พูดติดอ่าง อย่างนั้นสินะ
เอาล่ะ ธ-เธอเป็นนางฟ้าอุปถัมภ์
ล-และ ฉ-ฉันเป็นเจ้าหญิง
เราอยู่ใน ปราสาทหลังใหญ่
ล-ล-และฉันมีชุดสวยๆ เยอะเลย
เอาล่ะ นางฟ้าใจดี ท-ท-ทำให้ฉัน พูดได้ปกติทีสิ
ล-ล-ล-และ ด-ด-ได้โปรดเร็วด้วย
เอาล่ะ มารีค่อยๆ นึกนะจ๊ะ ไม่ต้องรีบร้อน ตกลงไหม
รูปนี้คือ..
ผี-เสื้อ
บอล
เอ้อ.. เอางี้ดีไหมจ้ะ
หมอจะให้หนูยืม บัตรคำพวกนี้ กลับไปบ้าน
หนูคงรู้สึก สบายใจกว่า ถ้าได้ฝึกเอง ที่บ้าน
โอเค อย่าเครียด
สูดหายใจลึกๆ
ค่อยๆ ผ่อนออกมา
ทีนี้พูดว่า "บ้าน"
บ-บ-บ..
- บ้านจ๊ะลูก บ้าน - เป็นไงบ้าง สาวๆ
ดีค่ะ
- ไปถึงไหนแล้ว - ก็ดี ดีมากเลย
ก็ดีสิ
กำลังฝึกคำไหนกันล่ะ "ถ้วย" งั้นสินะ
- พูดมาเลยลูก พูดว่า "ถ้วย" - ถ-ถ-ถ..
อีกนิดเดียว ลูกต้องทำได้ ดูปากพ่อนะ ถ้วย
ถ-ถ-ถ..
ถ้วย
ไลล่า แค่ต้องรอให้ลูกพูดเอง ทำไมคุณไม่รอ ให้ลูกพูดเองล่ะ
ขอโทษทีนะ คุณเอาแต่พูดแทนลูก ต้องปล่อยให้ลูก พูดเองสิ
ฉันก็พยายาม ดีที่สุดแล้ว
เขาบอกให้คุณ พูดแทนลูกเหรอ ผมว่ามันไม่ถูกนะ ต้องให้ลูกพูดเองสิ
ไม่เห็นหรือไง ยิ่งไปจี้ลูก เธอก็ยิ่ง พูดไม่ออกมากขึ้น
ถ้วย
- แค่ให้ลูก พูดออกมาเอง - ถ้วย
ถ-ถ้วย
ถ้วย
ถ-ถ้วย
ลูกทำได้สำเร็จ มารี ลูกทำได้แล้ว
แค่เธอพูดออกมาคำเดียว พวกเขาก็หุบปากสนิท
และฉันก็อยากเรียนรู้ มากขึ้น
- นั่นอะไร - ก-ก-เก้าอี้
นั่นคือเก้าอี้ แล้วโน่นล่ะ
- ร-ร-รั้ว - รั้ว
ด-ดอกไม้
- แล้วนี่ล่ะ - ก-ก้อนหิน
ก้อนหิน พวกนี้ละ อะไร
- อี๊ย์ แมลง - ไม่ว่านะ ถ้าฉันจะกิน
พ่อจะออกไปซื้อของ ไปนั่งรถเล่น กับพ่อไหม
ม-ไม่ค่ะ พอลลี่ ก-ก-กำลังช่วยหนู..
ฝึกคำใหม่ๆ
ไม่หรอกนะลูก นกมันพูดไม่ได้ สอนก็ไม่ได้หรอก โอเคไหม
มันแค่เลียนเสียง ที่เราพูด แต่มันไม่เข้าใจหรอก
พ-พ-พอลลี่เข้าใจค่ะ
ทำไมเงียบนักล่ะ ท่านอาจารย์
ฉันเงียบ แล้วต้องมาเสียใจทีหลัง แต่ตอนนั้น ฉันกลัวเขา
และนั่นก็ไม่ใช่อย่างเดียว ที่ฉันกลัว
เถอะน่า เป็นนกต้องบินได้
อะไรกัน นายไม่กล้าบินเหรอ
ฉันเป็นโรค กลัวความสูง
- จนฉันได้รู้ ศัพท์ใหม่อีกคำ - อะไรล่ะ
อะไรเนี่ย
ไม่ๆ ๆ..
ฉันไม่รู้เลย ว่ามันคืออะไร
ไม่ดีแน่เลย แย่มากๆ
แต่มีอะไรบางอย่าง ทำให้รู้สึกว่า สิ่งนี้เป็นภัย ต่อสุขภาพฉัน
ฉันเห็นกรงเล็บ เขี้ยว ดวงตา แล้วก็กรงเล็บ และเขี้ยว และดวงตา
กรงเล็บ ดูกรงเล็บนั่นสิ
ตั้งแต่นั้น เจ้าถุงเห็บ ก็เข้ายึดครองพื้นที่
มันได้รับอนุญาต ให้นั่งบนโซฟา
ที่ซึ่งฉันเคย นั่งดูทีวีกับมารี
ส่วนฉันถูกไล่ ให้ไปเกาะบน ที่แขวนเสื้อคลุม ซึ่งไม่สบายเลย
ที่พวกเขา เรียกมันว่า "คอน"
ไงจ๊ะ เหมียวๆ ๆ
แล้วฉันก็เริ่ม เป็นนกปากเสีย
ทั้งๆ ที่น่าจะหุบปากแข็งๆ ของฉันให้สนิทซะ
เหมียวๆ ๆ ออกมาข้างนอกนี่เร็ว
มาสิ มีกุ้งกับบาบีคิว ให้กินด้วย
ไปเลยสิ ไม่.. เฮ้
หันไปทางโน้นสิ เจ้าก้อนขนงั่เง่า พวกเขาเรียกแกว่างั้น ไม่ใช่เหรอ
ออกไปสิ ไปเลย ไปข้างนอกเลย เจ้าปุย เจ้าปุ๊กลุ๊ก เอ้อ..
ชื่อของแก ฉันยังจำไม่ได้เลย
ไป ออกไปขุดอะไรเล่นก็ได้ หรือไปฝัง อะไรก็ได้
ทำไมต้องเข้ามา หาฉันด้วย ไม่นะ แก..
ไม่ดีเลย แกอย่าขึ้นมานะ
สีโต๊ะมันไม่เข้ากับขอแกหรอก ลงไปซะ ลงไป
ลงไปจากโต๊ะสิ ลงไปนะ แกไม่ชอบกินสลัดผักหรอก
อย่า..
อ๊าก.. ช่วยด้วย
อย่ามายุ่งกับฉันนะ เจ้าเหมียวบ้า
ฉันไม่ได้หัวเราะเยาะแกนะ อย่ามายุ่งกับฉัน
หยุดนะ
- หยุดนะ เจ้าแมวเกเร - ไอ้ก้อนขนงี่เง่า
- ชิ๊ว ไป - ใช่ ชิ๊ว
ผมคิดว่าลูก แยกจินตนาการ
ออกจากความเป็นจริงไม่ได้
โธ่เอ๊ย
เธอรู้ไหม ลูกพูดว่าไง พร้อมที่จะฟังไหมละ
เธอพูดว่า นกบอกว่าแมวหาเรื่องก่อน
- ลูกพูดแค่นั้นเองเหรอ - ใช่
ลูกเพิ่ง 5 ขวบเองนะ วัยนี้เด็กๆ ชอบมีเพื่อน ที่สมมุติขึ้นมา
ไม่รู้สินะ
ลูกไม่มีเพื่อนอื่นเลย
ไม่ผูกพัน กับอะไรอื่นเลย
ผมคิดว่า..
คิดว่าเรา ควรหาวิธีกำจัด เจ้านกนั่นได้แล้ว
ไม่รู้สินะ วอร์เรน ลูกรักนกมาก
เธอรักนกตัวนี้มาก
นี่เรากำลังจะไปไหน
เธอต้องหัดบิน เสียทีนะพอลลี่
ไม่ ฉันไม่อยากบิน
- เธอต้องบิน - ทำไมล่ะ
ถ้าเธอบินจากไปเอง เธอก็จะกลับ มาหาฉันได้
- จากไปเหรอ - เรา ต-ต้องอยู่คู่กัน ช-ใช่ไหมละ
- ใช่ - งั้นก็ บ-บินสิ
โอ๋ แกอีกแล้วเหรอ
ไปสิ พอลลี่ อ-อย่ามองลงไป
เงยหน้าดูดาวโน่น ล-แล้วกางปีกออก
ก็ได้
อย่ามองลงไป เธอต้องทำได้แน่
ถ้ามันง่ายยังงั้น ทำไมเธอ ไม่มาบินซะเองล่ะ
- ก็ได้ ฉันจะทำให้ดู - ดีแล้ว งั้นมาเลย
เฮ้ แม่นดีนี่ เกือบโดนมันเลย
อะไรคะ
ว้าว
เอาล่ะ กางปีกออก อ-อย่ามองลงไป
โอเค พร้อมนะ 1.. 2.. บิน
บินสิ บิน.. บิน
ว้าว มารี ระวัง
- มารี ช่วยด้วย ใครก็ได้ - ช่วยด้วย
นี่มารี ช่วยด้วย
- โอ ลูก - คุณพระช่วย
ลูกเป็นไงบ้าง
มารีพูดไม่ได้ พ่อก็รับฟังไม่ได้
และแม่ ก็รับมือไม่ได้
พวกเขาเลยต้อง กำจัดฉัน
พอลลี่
มารี
- พอลลี่ - มารี
มารี กลับมานี่ก่อน
- พอลลี่ - มารี
พอลลี่
บินกลับมานะ
พอลลี่
พอลลี่ ฉันรักเธอ บินกลับมานะ
บินกลับมาหาฉันนะ พอลลี่
แล้วพวกเขา เอานายมาไว้นี่เหรอ
เปล่าๆ ไม่ง่ายอย่างนั้น ชีวิตฉัน ไม่ตกอับยังงี้ง่ายๆ หรอก
ฉันได้ทำอะไร ตั้งหลายอย่าง
ทีแรกฉันไปเป็นนายแบบ ในตู้โชว์
ที่หน้าห้างฯ บลูมมิ่งเดล
แล้วถ่ายรูปโฆษณาทัวร์ คอสตา ริกา
แล้วเป็นผู้ช่วย นักมายากล รับแสดงในงานปาร์ตี้เด็ก
แต่พอซีนทาร์ตกอับ
เขาก็ต้องเลือก ระหว่างฉัน กับเสื้อคลุม
ทายสิว่า เขาจะเอาอะไรไปจำนำ
หยุดหอนซะที น่ารำคาญจริงๆ เจ้านกสติแตก
ถ้าไม่ชอบอยู่ในกรง ก็บอกนะ จะได้หาที่อยู่ใหม่ให้
ไปอยู่ในเตาอบไหมล่ะ ผิวเกรียมๆ ด้วย
ไม่เอาน่า อาร์ตี้ วันนี้ไม่เห็นมี ลูกค้าสักราย
ปิดร้านไปเล่นม้ากันดีกว่า ฉันเบื่อจริงๆ
- แล้วใครว่าฉันไม่เบื่อล่ะ - ฉันอยากกลับบ้าน
ก็เหมือนกันล่ะ
โย้ อาร์ตี้ วันนี้นาย จะได้ลาภชิ้นใหญ่เชียวนะ
ใช่ สดๆ จากโชว์รูมเลยสิท่า แล้วใบเสร็จอยู่ไหนล่ะ
- หายไปแล้ว - ให้ 10 เหรียญ
10 เหรียญรึ ไม่เอาน่า อย่ามาล้อเล่น
นี่ฉันเอามันมา ช่วยยกระดับ สินค้าในร้านนายนะ
น้อยๆ หน่อยเถอะ เจ้าหน้าผี
เจ๋งนี่ นายสอนให้นก ด่าลูกค้าด้วยเหรอ
เปล่า ฉันบอกได้เองเลย ว่านายมันหน้าผี
- มันทำได้ไงน่ะ - ก็คงดูทีวี มากไปหน่อยมั้ง
ฉันคิดออกแล้ว
ความสามารถพิเศษของมัน น่าจะ..
เป็นประโยชน์ กับคนหัวไว สักคนนึงนะ ว่าไหม
ใช่ ไว้เจอเขาแล้ว ฉันจะบอกให้นะ
นายจะขายนกนี่ เท่าไรเหรอ อาร์ตี้
ก็คงแพงกว่า 10 เหรียญเยอะ
นายคงต้องลงมือ ฉกทรัพย์ทั้งปี ถึงจะพอซื้อนกตัวนี้ได้
คุณทั้ง 3 นี่ ใครเป็นเจ้าของร้าน
ตลกดีนี่ คุณนาย หอบอะไรมากันล่ะ
อ๋อ นี่เป็นขาตั้งเขียนรูป ชั้นเยี่ยมทีเดียวล่ะ
สามีที่ล่วงลับของฉัน ซื้อให้
จริงๆ ฉันก็อยากเก็บไว้นะ รู้ไหม
คุณ.. อะไรก็ช่าง เอาเรื่องสามีไว้ก่อน จะจำนำ หรือว่าจะขายล่ะ
คือ เอ่อ..
ปัญหาอยู่ที่ว่า
คุณกะที่จะทิ้ง ผ้าขี้ริ้ว ที่อยู่บนหัวคุณ ไปด้วยรึเปล่า
นกนี่พูดจา หยาบคายที่สุดเลย
คุณสอนให้มันพูด แบบนี้เรอะ
เปล่า มันเป็นงี้ล่ะ เกิดมามันก็ ปากไม่ดีเอง
มองหาอะไรกันล่ะ
เอางี้นะ ฉันว่า.. ฉันจะซื้อมันไปเลย
อ้อ คงไม่ได้หรอกครับ คุณผู้หญิง ผมเห็นนกนี่ก่อน
ไม่ๆ ๆ ฉันว่าคุณ คงไม่สมควร เป็นเจ้าของ นกนี่แน่ๆ
ต้องมีคนสอน มารยาทดีๆ กับนกที่สวยๆ สิ
อย่างฉัน คงพอสอนมันได้
มารยาทของผม ไม่ดีตรงไหนเหรอ
เอาล่ะ คราวนี้ก็ปล่อยผมไปได้แล้ว คุณยาย
- ปล่อยสิ เลิกเล่นตลกซะที - เฮ้ หยุดนะ
เปิดกรงเร็ว จะได้รู้รสชาต การติดตารางดูบ้าง
ปล่อยสิ จะปล่อยผมไหมละนี่
หลวงพ่อ เธอเป็นพวกชอบลักพานก ปล่อยผมออกไป
ใครช่วยตรวจดู กระเป๋าถือเธอหน่อย พนันได้ว่า เธอซ่อนหนูแฮมสเตอร์ไว้แน่
- เอ้า ออกไปเลยเจ้าบ้า - ขอบใจ เจ้
- นั่นจะไปไหนน่ะ - กลับบ้าน
- จะเดินไปจนถึงเลยเหรอ - ใช่แล้ว
อ้าว แล้วทำไมไม่บินไปล่ะ เร็วกว่ากันตั้งเยอะ
ก็บินไม่เป็นนี่
แกพูดเป็น แต่กลับบินไม่เป็น ดีนี่ แล้วพบกันใหม่นะ
หวัดดี แล้วเจอกันนะ
เออ.. นี่ รู้อะไรไหม ผมคิดดูแล้ว ผมกลับมาดีกว่า
ที่สำคัญ ผมไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
- ใครอยู่ไหนเหรอ - มารี
เธออยู่คนเดียว และเราควร จะต้องอยู่ด้วยกัน
แล้วคิดว่าใคร พอจะช่วยนายได้บ้าง
ได้สิ
- ได้สิ แค่นั้นเหรอ - ได้สิ คุณกระปุก
- พูด "ได้โปรด" สิ - แหม นุ่มหูจังเลย
อัลเวเธอร์ๆ ๆ ๆ..
เราโชคดีแล้ว มีคนชื่ออัลเวเธอร์ แค่คนเดียว ในสมุดนี่
แถมอยู่ใกล้ๆ นี่เอง
จะว่าไง ถ้าเราย่องไปหา แบบให้เธอแปลกใจดีไหมล่ะ
จำอะไรได้บ้างไหม
นั่นไง บ้านหลังนั้นล่ะ
ใช่แล้วๆ ๆ ๆ หลังนั้นเลย
โอ แย่แล้ว
เสียใจด้วยนะ พวกเขาย้ายไปแล้ว
- ย้ายไปเหรอ - อือ ไปลอส แองเจอลิส
งั้นเราก็ขึ้นแท็กซี่ ต่อไปที่นั่นเลยสิ
โอ ไม่ได้หรอก มันอยู่คนละฟากประเทศ ห่างออกไป 3,000 ไมล์
ได้โปรด
เกรงว่า "ได้โปรด" ใช้ในกรณีนี้ คงไม่ได้ผลแล้วล่ะ
คุณอยู่รัฐนิว เจอร์ซี่ ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่
ก็ดีนะ ถ้าเรามองในแง่ดี
ทำไมบ้านคุณ ต้องมีล้อด้วย
บ้านราคาจะถูกกว่า ถ้ามีล้อ
ผมมาลองคิดดูแล้ว
บ้านที่มีล้อ น่าจะไป ที่ไหนๆ ก็ได้นี่นา
ไม่อีกแล้ว สำหรับฉัน
เอิร์ลกับฉัน เคยเที่ยวไปทั่ว ตอนที่เรา..
แต่มันก็เปลี่ยนไป
เขามีความคิดบ๊องๆ กว่าเธออีกนะ
เราเคยฝัน จะไปแกรนด์ แคนยอน ด้วยกัน
แต่ก็ไม่เคย ไปได้ไกลขนาดนั้น
เอิร์ลบอกว่า ถ้าเราไปยืน ที่ขอบเหว ตอนพระอาทิตย์ขึ้น
จะรู้สึกเหมือนได้เห็น แสงแรก ของตะวัน บนพื้นภิพบ
- เขาเป็นพวกอารมณ์กวี ใช่ไหม - สำหรับอดีต นาวิกโยธิน
คุณคงคิดถึงเอิร์ล
- เราอย่าคุยกัน เรื่องนั้นเลย - คุณคิดถึงเอิร์ล
กินอาหารเสียสิ
เหมือนที่ผม คิดถึงมารี
- พร้อมรึยัง - พร้อมแล้ว
- ลาก่อน เจอร์ซี่ - ลาก่อน เจอร์ซี่
ฉันเคยคิดว่า การบินมันน่ากลัว จนกระทั่งได้นั่งรถ ที่ไอวี่ขับ
มันยิ่งน่ากลัวกว่าเสียอีก
อ้า.. นี่ไง เธอกับฉัน อยู่กันตรงนี้
ส่วนมารี อยู่ตรงนี้
ตรงนี้ไง แต่ก็.. ไม่ใช่บนกระดาษนี่นะ
นี่เป็นแผนที่ มันคือแอ้ทลาส เป็นหนังสือรวมแผนที่
แล้วฉัน จะสอนให้อ่านหนังสือนะ
ไอวี่เป็นครู ที่วิเศษมาก
เธอเป็นนักปรัชญา นักสำรวจ
แต่มันแย่ตรงที่เธอ คิดว่า เธอเป็นนักร้องด้วย
เมื่อไหร่เรา จะถึงซะที
นี่คงเป็นคำถาม ที่ไม่ตรงจุดนะ
เธอน่าจะถามว่า
เราจะเจออะไร ระหว่างทางบ้าง
เราจะเลี้ยวผิดตรงไหน
แล้วเราอาจไปโผล่ ในที่ไม่คาดคิด
ดินฟ้าอากาศ จะอำนวย หรือเป็นอุปสรรค
เราจะหวั่นไหวรึเปล่า
เราจะไปถึงที่นั่นไหม หรือไปไม่ถึงเลย
คุณทำให้ผมกลัวแล้วนะ
รู้จักกลัวบ้าง ก็ดีนะ
ไหนกางปีกหน่อยซิ
ใช่แล้วยังงั้นล่ะ ดีมาก
เธอน่าจะหัดบิน บ้างนะพอลลี่
ลืมแล้วเหรอ ครั้งก่อนที่คุณยุ มันไม่ได้ผลนี่
เธอเสียโอกาส ที่น่าจะดีมากๆ เลยนะ
นี่คุณทำไมไม่ลิงบินเอง แล้วค่อยมาเล่าให้ผมฟัง
- คุณเหนื่อยหรือยัง - ก็นิดหน่อย
สนุกดีนะ ที่ขับรถข้ามทะเลทราย รู้ไหมว่าทะเลทรายอะไร ใหญ่ที่สุด
มันคือขั้วโลกเหนือ ทะเลทรายน่ะ ไม่จำเป็นต้องร้อนระอุก็ได้
แค่ฝนไม่ตกเท่านั้น ก็ใช่แล้ว
เราแวะเที่ยว แถวนี้บ้างได้ไหม
ที่เม้าท์ รัชมอร์ ก็น่าจะดีนะ
มีรถบันทุก อยู่ข้างหน้าแน่ะ พวกนี้ไม่รู้จักเหนื่อย บ้างรึไง
ไอวี่ ระวัง หลบเร็วเข้า
โอ
รู้ไหม คิดดูแล้ว.. บ้านคุณ ไม่น่าจะมีล้อเลยนะ
โอ แย่แล้ว
เอาล่ะๆ ฉันจะไปหาคนมาช่วย
เธอรอที่นี่นะ รู้ไหม.. ไม่ต้องตกใจ
ดูสิ
ถึงตอนนี้คำว่า "ได้โปรด" และ "ขอบคุณ"
หมดความสำคัญเสียแล้ว สำหรับไอวี่
สิ่งที่เธอมองเห็น สำคัญกว่า
ฉันพบว่า ท้ายที่สุดแล้ว
สิ่งที่เรารักที่สุด มักถูกพรากไปเสมอ
หมอบอกว่า ต่อไปนี้ฉัน คงขับรถ ไม่ได้อีกแล้ว
เธอคงต้องเดินทางต่อ โดยไม่มีฉัน
ลอส แองเจลิส ไปทางตะวันตกนะ ที่ๆ ตะวันตกดินนั่นล่ะ
ผมเป็นตาให้คุณได้นะ คอยดูถนนให้ได้
อีกอย่าง ผมทิ้งคุณไปไม่ได้แน่
เธอต้องไปได้แน่
ฉันกล่าวลาใคร ไม่ค่อยเป็นนะ ฉันว่าเธอ ไปเสียเลยดีกว่า
เดี๋ยวนี้เลย ไปถึงแล้วก็ ส่งโปสการ์ดมาบ้างนะ
ฉันวางหวี ไว้ตรงไหนนะ
โอ
ขอบใจนะ
ฉันก็เลยอยู่ต่อ
นี่เราจะถึงบ้านหรือยัง
ไปทางซ้ายอีกนิด เอาล่ะดีมาก
เธอคืออะไรรู้ไหม พอลลี่ เธอคือนกแก้วตาของฉัน
เธอคือเพื่อนรัก ของฉันจริงๆ พอลลี่
เรามันนกชนิดเดียวกัน เธอกับฉัน
แปลกแยก และแตกต่าง ทั้ง 2 เรา
ค่ำนี้มัอะไรบ้างนะ มันสวยไหม
โอ สวยมากเลย
ตอนนี้สีส้ม จัดขึ้นอีก ฟ้าเริ่มมืดแล้ว
เหลือสีทอง เพียงนิดเดียว
พระอาทิตย์คง เกือบลับขอบฟ้าแล้ว
- เธอเห็นดาว บ้างหรือยัง - ยังเลย
ต่อมาวันนึง แมวก็คาบเธอไป
โอ
เราชอบผัดผ่อน โน่นนี่
เพราะคิดว่า เอาไว้ทำทีหลังก็ได้
แต่ความจริง ที่ไอวี่สอนฉันคือ
เราต้องใช้ชีวิต แต่ละวัน ให้เต็มที่ โดยไม่คิดว่าจะมีพรุ่งนี้
ฉันเจอต้นไม้ต้นหนึ่ง เลยพักนอนที่นั่น
เพื่อฉันจะได้อยู่ตรงนั้น ในยามเช้า
รอรับแสงแรก ของตะวัน
แปลว่า นายบินเองมาจนถึงที่นี่เหรอ
ใช่ ฉันบินมาเอง
- รู้ไหม นายบินมาไกลมากเลย - ไม่บอกฉันก็รู้
แล้วนาย ทำอะไรต่อไป
ถึงไอวี่จะสอนอะไรดีๆ ให้ฉันตั้งหลายอย่างก็จริง
แต่เธอไม่ได้สอนเรื่องนึง ที่สำคัญมาก สำหรับฉัน
โฮล่า
หวัดดี ผมชื่อพอลลี่ เอ่อ.. พอล
คุณช่วยผมหน่อยได้ไหม ผมหลงทาง
อ้า.. สงสัยเราคงพูดกัน คนละภาษาซะแล้ว
ฟังนะ ผมชื่อพอลลี่ หลงทางมา ช่วยผมหน่อยได้ไหม
เฮ้ รอเดี๋ยว จะไปไหนน่ะ เฮ้ รอผมก่อน
นี่พวกนาย มีอะไรเหรอ
โอ
เฮ้ เพื่อน ลงมานี่สิ
ใช่ นายน่ะล่ะ ลงมาเลย
โอเค มีอะไรก็ว่ามา
เอ้อ.. คือ ฉันกำลังตามหา คนชื่อ มารี อัลเวเธอร์
แต่สงสัยฉันจะหลงทาง คุณช่วยบอกที ว่าฉันอยู่ที่ไหน
นายอยู่ใน แอลเอ. ฝั่งตะวันออกน่ะ
แอลเอ.เหรอ แอลเอ.โอพระเจ้า ฉันทำสำเร็จแล้ว
ฉันมาจนถึง แอลเอ. ไม่อยากจะเชื่อเลย
ฉันก็ไม่อยากเชื่อ นายพูดได้เหรอ
พวกนั้นก็พูด
พวกนั้นนะเหรอ
พวกนั้นไม่ได้พูด ฉันพูด "ทาโก้" พวกนั้นก็ "ทาโก้" ตาม
- ทาโก้ๆ ๆ - พวกเขา สติยังดีไหม
แน่นอน พวกเขาก็โอเคดี
แตาตัวฉันนี่สิ มานั่งคุยกับนก
ก็ได้ ฉันนั่งคุยกับนก
- แล้วพ่อของเธอ ชื่อโมหรือเปล่า - ไม่ใช่ ชื่อวอร์เรน
อ้อ
งั้นเสียใจด้วยนะ เพื่อน ทั้งเล่มไม่มีชื่อนี้เลย
อาจจะเป็นพวก ไม่ลงรายชื่อในนี้
อือ ไอ้พวกนกซื่อบื้อ
รู้ไหม ฉันคิดอะไรอยู่
- นายเล่นกล หรือร้องเพลงเต้นระบำได้ไหม - หมายความว่าไง
เตรียมหมุน
ให้พร้อมกันสิ
ไม่นะ
เอางี้ดีกว่า
พวกหนุ่มๆ อยู่หัวท้าย ข้างละตัว แล้วให้ลูเป้ อยู่ตรงกลางดีไหม
โอเค ชาโก้ พาโก้ ฮัลโหล
- เร็วสิ บอกพวกเขาที - ฉันกำลังพยายามอยู่
- พูดเป็นภาษานกแก้วสิ - อะไรนะ
พูดเป็นภาษานกแก้ว ให้เขาเข้าใจ
- ภาษานกแก้ว จริงสินะ - พูดสิ พูดไปเลย
โอเค.. เอ็ จะไปไหนกัน นี่ฉันพูดอะไรไป
- นายพูดอะไรของนาย - ไม่รู้สิ ฉันพูดภาษานกแก้วไม่เป็น
เฮ้ พอลลี่ จะไปไหนน่ะ
เฮ้ ทุกๆ ตัว ย้ายก้นกลับมาเร็ว
เราต้องซ้อมนะ ไม่งั้นจะเต้นได้ไง
อ้า.. ปิ๊งคุณชะมัดเลย
ปิ๊งคุณชะมัดเลย
ว้าว.. ดีใจจัง ที่คุณปิ๊งด้วย
- คุณเข้าใจรึเปล่า - คุณเข้าใจรึเปล่า
หรือแค่เลียนเสียงผม
พวกผู้หญิง เข้าใจได้ยากนะ
นายลองเล่าบ้างสิ
จะรู้ได้ไง ว่าได้พบคนที่ใช่
สำหรับฉันเหรอ..
ขอนึกก่อนนะ
เธอต้องสวย แต่ก็ฉลาดด้วย
เธอต้องมีหนังสือ วางบนโต๊ะ และเสียบดอกไม้ไว้ที่ผม
- และก็.. - และขนสีทอง เยอะๆ ด้วย
ก็ใช่ มันสำคัญที่ต้องตั้ง มาตรฐานไว้สูงๆ
- งั้นมิชา นายก็มีคนรัก ใช่ไหมเนี่ย - ไม่มี
ก็.. ครั้งนึง แค่นิดเดียว
หา มีแฟนแค่นิดเดียวนี่ มันยังไงกันล่ะ
- ก็.. - น่าสนใจ เล่าต่อซิ
ก่อนฉันมา อเมริกา มีผู้หญิงคนนึง
เราเคยเรียนด้วยกัน ในมหาวิทยาลัย
ใช่ เราคุยกันเรื่องหนังสือ บางทีก็ โต้เถียงกัน
เธอเป็นคนฉลาด และรั้นมากด้วย
ถ้าฉันพูดว่า หนังสือบอกอะไรแก่เรา
เธอก็จะบอกว่า "ไม่ใช่ มิชา มันบอกอีกอย่างหนึ่ง"
มีครั้งหนึ่ง เธอแสดงละคร..
ต่อหน้านักศึษาทั้งหมด
ส่วนฉัน ยืนทำหน้าที่ อยู่หลังม่าน ในมุมมืด
ฉันมองเห็นเธอ บนเวที
เธอมีดอกไม้เล็กๆ ติดบนผม
แสงที่ส่องมา ทำให้ทุกอย่าง..
มีสีสรร อันบรรเจิด
แล้วฉันก็พูดกับตัวเองว่า "เธอช่างสวยเหลือเกิน"
คงสวยเกินไปสำหรับฉัน แต่ฉัน จะบอกเธอไป ว่าฉันรู้สึกยังไง
หลังจากนั้น เมื่อฉันอยู่ใกล้เธอ
เธอก็ทำให้นาย พูดไม่ออก
ใช่
เธอแต่งงานไป กับเพื่อนรักของฉัน
เขาบอกเธอ ว่าเขารู้สึกยังไง
ในงานแต่งงาน เธอดึงฉันเข้าไป แล้วพูดว่า
มิชา ฉันชอบคุณที่สุด มาโดยตลอด
แต่ฉันกลัว..
กลัวความเงียบของคุณ
มันสำคัญมาก ที่ต้องพูดออกมา
แล้วนี่นาย จะเล่าเรื่อง ของลูเป้ ต่อไหมล่ะ
หรือจะให้ฉัน ไปกวาดพื้นต่อดี
โอเคๆ
ดังนั้น ฉันก็มีแฟนใน แอลเอ. มีมะม่วงให้กิน จนพุงกางทุกวัน
ทุกอย่างกำลังไปได้ดี แต่รู้ไหมว่า
เมื่อเรานึกว่า ตัวเองสบายแล้ว
อดีตก็กลับมา ทึ้งหางเราทันที
- ไปเถอะน่า ลงรถไปสิ - ใช่สิ
มานี่ๆ นั่งลงเลย
เรามาที่นี่ทำไมกัน คุณไม่เคยพาฉัน ไปที่หรูๆ เลย
พูดอะไรยังงั้น ที่นี่ดีออก เห็นไหมละ
เพราะคุณมันกระจอก ใช่ไหมล่ะ
หยุดเรียกผมว่ากระจอกซะที ผมไม่ได้กระจอกนะ
ผมแค่กำลัง มองหาลู่ทางอยู่
ลู่ทางเหรอ ฟังดูดีนี่
เฮ้ ขออะไรดื่มหน่อย จะได้ไหม
ขออะไรดื่มหน่อย ใครก็ได้
เห็นอะไรไหม
รู้สึกผม จะเคยเจอนกแก้วนี่ ที่ไหนสักแห่ง
เฮ้ คนขายทาโก้ ทางนี้
มานี่หน่อยสิ ใช่แล้ว
ฉันให้นาย 50 เหรียญ แลกกับนกแก้วสีเขียวตัวนั้น
- อะไรนะ กับพอลลี่งั้นรึ - ไม่รู้ ใช่มั้ง
เสียใจครับคุณ มันไม่ได้มีไว้ขาย
ตั้ง 50 เหรียญนะ คิดดู เอาไปซื้ออะไรได้ตั้งเยอะ
นกแก้วเดี๋ยวก็บินหนีไป หรือถูกใครจับไปกิน
นายเอาเงินไว้ ดีกว่าน่า เชื่อสิ
ก็อย่างที่บอก มันไม่ได้เอาไว้ขาย
รู้อะไรไหม บางทีคุณอาจช่วยผมได้
นกนี่กำลังตามหาเพื่อน ชื่อมารี อัลเวเธอร์
คุณรู้จักใคร ที่ชื่อนี้บ้างไหม
- อัลเวเธอร์เหรอ ในฝั่งตะวันออกนี่นะ - ใช่ๆ
- มารยาททรามจริงๆ - เอาเถอะ ขอบใจนะ
ไม่เอาน่า หนุ่มทาโก้ ฉันแค่หยอกเล่น เท่านั้นเอง
ขายเถอะ 50 เหรียญเชียวนะ
ใครๆ ก็อยากได้นาย
รู้ไหม ฉันกำลังคิดถึงชุดหางเครื่องนะ
เอางี้ไหม ทำหมวกผลไม้เล็กๆ ให้ลูเป้
เหมือนดาราสาวไง ชื่อว่าไงนะ.. โดโรเรส เดล ริโอ
มีปัญหาอะไรเหรอ เพื่อน
รู้แล้ว นายคิดถึงมารีใช่ไหม
เปล่า ฉันคิดถึงลูเป้ สวมหมวกนั่น เพียงอย่างเดียว
นายเนี่ย พิลึกนกจริงๆ นะ เพื่อนเอ๋ย
แต่คืนนี้ เราก็ยังจะร้องเพลง สนุกให้เต็มที่เลย
อิกนาซิโอ เป็นคนที่ใช้ได้ทีเดียว
เขารู้จักฉันดีกว่า ตัวฉันเองเสียอีก
ฉันไม่ได้ลืมมารีหรอกนะ แต่ก็เปลี่ยนจุดยืน ไปเล็กน้อย
ฉันมีนกแก้วสาวสวย ที่แสดงอยู่ ใน แอลเอ. มาหลงไหล
ได้เข้าไปอยู่ ในวงการแสดง นับเป็นครั้งหนึ่งในชีวิต ของนกอย่างฉัน
ตำรวจใช่ไหม สบายดีรึเปล่าครับ
ปกติผมก็ ไม่ทำแบบนี้หรอกนะ ผมแค่อยากทำตัว เป็นพลเมืองดีบ้าง
รู้ใช่ไหมครับ ว่าผมหมายความว่าไง ตอนนี้ผมอยู่ที่หน้าแผงขายทาโก้นะ
และผมอยากโทรมารายงานว่า มันน่ารังเกียจมาก
ไม่มีที่ยกพื้น ไม่มีหลังคา และไม่มีห้องสุขา
และที่แย่ที่สุด ตอนนี้มี พวกบ้าคลั่งนับพัน มาเฮ้วกันที่นี่
หนูตัวโตเท่าลูกบอล วิ่งกันให้พล่าน
แถมมีการขายเหล้า ให้ผู้เยาว์ด้วย
ทำได้รึแบบนี้ ผมคิดว่าไม่น่าได้
ทำไมคุณไม่รีบมาดูเลยล่ะ ช่วยผม ให้ทำความดีสักครั้งน่า
ตำรวจ เฮ้ ตำรวจมา เร็วเข้า รีบเผ่นเร็ว
นี่มันเกิดอะไรกันขึ้น ทุกคนจะไปไหนกันเนี่ย
เร็วเข้า รีบบินหนีไป
ลูเป้ เธอทำหมวกตก
เปิดสิ เปิด ปล่อยฉันออกไปนะ
นี่ฉันอยู่ที่ไหน
ให้ฉันออกไปทีสิ ได้โปรด
- นายเป็นใคร - ฉันคือเบ็นนี่ไง จำไม่ได้เหรอ
- นึกดูสิ ที่โรงจำนำไงล่ะ - แล้วอินาวิโอ้ อยู่ไหนล่ะ
ใครจะไปรู้ล่ะ บางทีเขาคงอยู่ถึง กลางทางกลับกัวเตมาลา แล้วก็ได้
- ทำไมล่ะ - เพราะเขาเป็นพวก นอกกฏหมายนะสิ
อ้อ เหรอ แล้วนายไม่ใช่รึไง
นี่เพื่อน
นายตามหามารีแบบนี้ มันไม่ถูกวิธี
นายมีความฝัน ฉันเชื่อ ฉันเองก็มี ความฝันเหมือนกัน
แต่นายก็ต้องรู้ว่า ไม่มีทางเจอเพื่อน ด้วยการมาร้องรำทำเพลิง แถวนี้หรอก
ถ้าต้องการบางอย่าง แค่ฝันเฉยๆ ไม่พอหรอก
นายต้องออกไป ไปคว้ามาสิ
- คว้ามา - ใช่ ไปคว้ามา
นั่นคือวิธี จะได้ส่วนแบ่ง จากขนมพาย
- ฉันชอบกินพาย - ว่าไงนะ
ฉันบอกว่า ฉันชอบพาย
ใช่ ฉันเองก็ชอบพาย
ดูขนาดของเมืองนี่ซะก่อน เพื่อน
- นี่นายคงไม่คิด จะจูบฉันหรอกนะ - อะไรกัน จะบ้าไปแล้วรึไง
ถ้าจะหามารีล่ะก็ นายจะต้องมี ใบเขียวๆ เยอะๆ เลย
- ใบเขียวๆ เหรอ - ใช่แล้ว ใบเขียวๆ
- เงินไงล่ะ - เอาไปทำไม
ทำไมเหรอ ก็เอาไปซื้อสมุดโทรศัพท์นะสิ
มันคือคู่มือ ตามหาคน เราต้องดูชื่อเขา ในสมุดนั่นก่อน
มันแพงน่าดูเลย
ไม่ใช่อะไรที่ คนขนใส่รถยนต์ เอามาทิ้งไว้หน้าบ้าน ทุกๆ ปี
โธ่เอ๊ย เบ็นนี่
ถ้ามารีเกิดไม่มีชื่อ ในสมุดโทรศัพท์ล่ะ จะว่ายังไง
นายก็ต้องจ้าง นักสืบเอกชน หรืออะไรอย่างนั้น ใช่ไหมล่ะ
ฉันก็ไม่รู้นะ เพื่อน แต่คิดว่าเรื่องแบบนี้ มันแพงมากเลย
แต่ไม่ต้องห่วงนะ เราจะหามารีจนพบ
ถ้าเรารู้จัก วางแผนให้ดี
เบ็นนี่มีแผนเยอะแยะเลย
ส่วนใหญ่ก็แผนห่วยๆ แต่ความคิดที่ว่า จ้างนักสืบ ตามหามารีนับว่าดีทีเดียว
ฉันคิดว่า ถ้ามีใบเขียวๆ มากพอ
ไปจ้างนักสืบเก่งๆ ตามหามารี จนกว่าจะพบ
ดังนั้น เราเลยกลายเป็นทีม
5.. 0.. 7.. 0..
- โอ ผมเสียใจ ขอโทษครับ - ซุ่มซ่ามชะมัด
ผมเสียใจ ขอโทษด้วยครับ
เบ็นนี่บอกว่า เงินเป็นสิ่งที่ สำคัญที่สุดในโลก
ดังนั้น ใครๆ ก็จะเข้าใจเรา ถ้าเราขโมยมันมา
ใกล้สิ้นเดือน โอกาสก็ดูน้อยลงทุกที
ไม่รู้เป็นเพราะ พวกเขาใช้เงินจนหมด หรือว่าโดนเรา ฉกมาจนหมดกันแน่
ไปซะทีสิเพื่อน บัญชีของนาย ไม่เหลือเงินแล้ว
แต่ปัญหาที่แท้จริง ของเรื่องทั้งหมดนี้ ก็คือเบ็นนี่
เขาเป็นมนุษย์กระจอก ไม่ว่าคุณ จะมองจากด้านไหน
แค่เห็นแบงค์ 20 ก็ตื่นเต้นลิงโลด ทั้งที่น่าจะทำอะไร ได้มากกว่าเยอะ
จิกเลยๆ
จะบอกให้นะ พอลลี่
นายคือสิ่งที่ดีที่สุด ในชีวิตของฉัน ทีเดียวล่ะเพื่อน
เฮ้ ขอบใจนะเพื่อน
นี่ฉันพูดจริงๆ นะ นายเจ๋งที่สุดเลย
ขอโทษ ฉันไม่ต้องการจะขัดจังหวะ ความปลาบปลื้มลืมตัว ของพวกผู้ชายหรอกนะ
แต่ว่านกเนี่ย ไม่ได้ทำเงิน ให้ได้มากซักเท่าไรเลย
ฮัลโหล ขนาดนี้ยังไม่มากอีกรึ เราก็ทำได้ดีแล้วนี่
ฉันน่าจะได้นั่งเอนหลัง ริมสระว่ายน้ำ หน้าคฤหาส
สวมชุดขนมิ้งค์ ใส่ตุ้มหู โคตรเพชร 18 กะรัต
เธอพูดถูกนะ จะมัวเสียเวลา กับเศษเงินทำไม คว้าก้อนกรวดสิ
- นายรู้อะไร เรื่องเพชรบ้าง - เราพบกันในโรงจำนำนะ ไอสไตน์
นายแยกเพชรแท้ กับเพชรปลอม ได้ งั้นใช่ไหม
ใช่
เศษแก้วแตก ยังมีราคากว่าซะอีก
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย เบนนิโต้
คุณต้องไปหาเพชรจริงๆ มาให้ฉัน และนายต้องช่วยเขา
เพชรงั้นเหรอ รูบี้ ผมไม่ถนัดเรื่องแบบนี้เลย
คุณไม่ แต่เขาถนัดนี่ยะ
จอดตรงโน้นไง
ในที่สุด พวกสมองกระจอก ก็รู้จักคิดเสียที
ฉันโฉบมาดู 2-3 คืน ก็เจอเป้าหมาย ที่สมบูรณ์แบบ
เราแวะกินอาหารค่ำ ที่ร้านโปรดของรูบี้ จนอิ่มแปร้
ก่อนลงมือครั้งใหญ่
เร็วหน่อยได้ไหม
- เป็นความคิดที่ไม่ดีเลย - เร็วเข้า จอดก่อน
ขอโทษนะ
พอลลี่ ขอเราคุยแป๊บนึงได้ไหม
- โอเค - เอาล่ะ มานี่เลย
เดี๋ยวฉันจะบอกนาย นะเพื่อน
ไม่รู้สิ แบบนี้จะดีเหรอ ปล่องไฟเนี่ยนะ
มันไม่สู้ดี กับสุขภาพนกแก้ว เขาอาจตกลงไป ข้อเท้าแพลง
อะไรกันนักหนานะ เบนนีโต้ มันก็แค่นกบ้าตัวนึง สั่งมันไปเลยสิ
- เดี๋ยวนี้เลยเหรอ - เดี๋ยวนี้
ก็ได้
- รูบี้เนี่ย เอาใจยากนะ - ใช่เลย
หลังจากคืนนี้ เราจะมีเงิน เพื่อใช้ตามหามารีนะ
เอาน่า ใครเอ่ยเป็นนกที่เจ๋งสุด ใน แอลเอ.น่ะ
-ไม่ต้องมายอฉันหรอกน่า - พอลลี่ เพื่อนซี้ของฉันเอง ใช่ไหม
เพื่อนก็
ไปสิ พอลลี่ ไปเอาเพชรมาให้เรา
ไปเลยเพื่อน บินไปเลย
ซานต้ามาแล้ว
ข้อควรระวังที่สุด คือ
ต้องไม่ทิ้งหลักฐานไว้ ในที่เกิดเหตุ
สมาธิ คือทุกสิ่งทุกอย่าง
ก่อนอื่น ต้องควานหาเป้าหมายให้พบ
กล่องนั่น มีแต่ของเก๊ ยกเว้นจี้ชิ้นหนึ่ง
คิดว่าช่วงปี 1920 ทอง 14 การัต คงราคาสัก 950 ได้
- ทำไมเขาเข้าไปนานจัง - ฉันจะไปรู้รึ
หลุดซิ หลุด
หลุ..
ผมน่าจะไปดูหน่อย รู้ไหม ดูว่ามันเรียบร้อนดีไหม ว่าไหมล่ะ
- ผมไปดูเขา เลยดีกว่า - เบ็นนี่
หยุดอยู่ตรงนั้นนะ หันกลับมา
ยกมือขึ้น ทิ้งของลงซะ
นายมาทำอะไร กับสร้อยของคุณย่า
เอ้อ.. ฉันมาขโมยมันน่ะ
พอลลี่ๆ
โอ๊ะ
คุณย่าครับ
- เกิดอะไรขึ้น - เปิดหน้าต่างสิ
อย่าทิ้งฉันไป ฉันติดอยู่ในนี้ เบ็นนี่ เด็กนั่นมีอาวุธน่ะ
เบ็นนี่ๆ ๆ นั่นนายจะไปไหนละ
เบ็นนี่ๆ
เบ็นนี่สอนอะไรฉัน ไว้หลายอย่าง
แต่มีเรื่องหนึ่ง ที่เขาไม่เคยพูดถึงเลย
ว่าเรากำลังทำความผิด และเราจะต้องได้รับ การลงโทษ
- ฉันก็บอกว่าขอโทษแล้วไงละ พวก - นี่ละ เขาล่ะ
เร็วสิ ปล่อยฉันออกไป จากกล่องบ้านี่ได้ไหม
- มันโวยวายลั่น มาตลอดทางเลย - ผมเชื่อนะ
ไหนขอดูตัวหน่อยซิ
โอ้
นกแก้วตัวน้อย
มีชื่อหรือเปล่า
มีสิ พอลลี่
- คุณว่าเขา ร่อนลงมาทางปล่องไฟรึ - ก็เอ่อ.. เขาบอกผมอย่างนั้น
อา
นกแก้วหลายตัว สามารถจำศัพท์ได้ มากมายหลายคำทีเดียว
แต่มันก็มีความแตกต่าง ระหว่าง การพูดคุยสนทนา กับการเลียนคำพูด
"แผนกวิจัยสัตว์ปีก"
เขาเอาแต่พูดถึงชื่อ มารี อัลเวเธอร์
- เฮ้ - ผมสงสัยว่า จะเป็นชื่อเจ้าของ
นั่นก็ ไม่ได้แปลกอะไร
มีคนจำนวนมาก ฝึกนกแก้วของเขา ให้ท่องชื่อ..
กับที่อยู่เจ้าของไว้ เผื่อมันพลัดหลง
- ผมว่ามันคงเป็นกรณีนี้ล่ะ - คุณมีสมุดโทรศัพท์ไหม
- ว่าไงนะ - ได้โปรด
เขาสุภาพมากนะครับ
ผมว่านั่นแค่ การถูกฝึกมา
แต่ผมอยากขอเขาไว้ที่นี่ สัก 2-3 วัน..
เผื่อจะได้ เอ่อ.. ทดสอบบางอย่าง
จะเลี้ยงดูเขา ให้ดีๆ หน่อย เขาดูท่า จะขาดอาหาร
แต่ก็ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
คุณทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ที่พาเขามาที่นี่ เจอราล์ด
- เราจะดูแลเขา อย่างเต็มที่ - ตกลงครับ
ฉันอยากให้นายเข้าใจ สิ่งที่เราทำ กันที่นี่
ส่วนใหญ่เราก็แค่ฟัง และเฝ้าดู
รู้ไหม เพราะมันมีช่องว่าง ระหว่างสัตว์กับมนุษย์
ช่องว่างนั้น ก็คือภาษาพูด
ถ้ากำจัดช่องว่างที่ว่านี้ได้ เราจะได้เข้าใจกัน อย่างแท้จริงเสียที
นายลองคิดดู ว่าจะช่วยเราไหม
เอางี้แล้วกัน ฉันจะย้ายนาย ออกจากห้องนี้ คืนนี้
แล้วขอสัญญาว่า
จะพาไปหามารี เมื่อเสร็จงานนี้แล้ว
บางทีฉันเอง คงจะบ้าแทน
สัญญานะ
ฉันสัญญา
เราจะถามคำถามนายละนะ
เราอยากให้นาย ระบุชื่อ สิ่งที่เห็นในภาพนี่
- นี่อะไร - เป็ด
- นี่อะไร - ว่าว.. ร่ม
ฉันไม่เห็นว่านี่ มันจะช่วยลดช่องว่าง อะไรเลย
ฉันรู้ว่ามันน่ารำคาญ แต่เราต้องทำ ตามตำรา
เพื่อพิสูจน์ว่านาย สามารถคุย โต้ตอบกับมนุษย์ได้
ก็เห็นๆ อยู่แล้ว ว่าฉันพูดได้
- นี่อะไร - คำนั้นว่าไงนะ..
อาหารจานเด็ด ที่มีเนื้อไก่ ปลา และผัก
คลุมด้วแป้ง แล้วเอาไปอบ
อ๋อใช่ เขาเรียกว่าพาย
และพาย อาจหมายถึง นกแม็กพาย สัญญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ เหรียญทองแดง
หรือจะใช้เรียก ผู้หญิงสวยๆ ก็ได้
และถ้าคุณไม่เชื่อฉัน ก็ลองมองดู สาวผมบรอนซ์นี่สิ
พายอาจจะหมายถึงทั้งหมด เหมือนอย่างทั้งกลุ่ม ทั้งก้อน
อย่างไส้กรอกทั้งอัน เป็นต้น
นกพูดได้ที่นายหวังว่า จะทำให้รวยเละ นั่นก็ความหมายนึงของพาย
ฉันรึ ที่นี่ฉันคือพาย และถ้าไม่ว่าอะไร..
พวกคุณกรุณาให้ฉัน ได้พักสักเดี๋ยว
ฉันอยากจะกินมื้อเที่ยงแล้ว พวกหนูผีห้องทดลองทั้งหลาย
จะให้คะแนน ยังไงล่ะครับ
นายพูดอย่างนั้นเหรอ
ก็ฉันเคยบอกแล้ว พูดไปเป็นภัยแก่ตัวเปล่าๆ
ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น
มันสำคัญที่วิธีพูด นายต้องรู้จัก ระวังปาก
ถ้าสาวๆ ถาม "ชอบหมวกฉันไหม"
แล้วนายตอบไปว่า "เหมือนโป๊ะไฟเดินได้"
นายต้องโดนตบแน่
ที่ฉันโดน แย่กว่านั้นอีก
ครับ ดร.แมนนิ่ง เขาหลับอยู่
ใช่ งานนี้ทำให้เรารุ่งแน่
มันจะเปลี่ยนทุกอย่างไปหมด ผมบอกคุณได้เลย
นกตัวนี้พิเศษสุด เท่าที่ผม เคยเจอมาทีเดียว
ใช่แล้ว ผมได้เชิญ คณะกรรมการทุนวิจัย
จาก เอ็นไอเอช. กับ เอ็นเอสเอฟ.
แล้วก็ทีมสารคดีจาก เนชั่นแนล จีโอ. ที่จะมาถ่ายทำด้วย
ที่จริงผมได้ที่อยู่ เจ้าของมาแล้ว เธอชื่อ มารี อัลเวเธอร์
- อยู่ในแคมเบรีย คาลิฟอร์เนียนี่เอง - มารี
อ๋อ ใช่
ใช่ ผมเข้าใจ
ไม่ ผมเห็นด้วย
ไม่มีกฏหมายใดๆ ที่บังคับให้เรา ต้องส่งเขา คืนเจ้าของนี่นา
ตอนนี้เขาเป็นสมบัติ ของสถาบันฯ แล้ว
อะไรนะ
- แล้วไว้เจอกัน พรุ่งนี้นะ - สมบัติเหรอ
โอเค สวัสดี
มันคือสิ่งที่ทำให้เรา เป็นเรา
ทั้งนี้เพราะว่า ภาษาถูกผูกเข้า..
กับความเป็นมนุษย์
เรามักไม่ใช้ คุณลักษณะความเป็นมนุษย์
เช่นจิตสำนึก เหตุผล ความรู้สึก
กับบรรดาสัตว์ ที่พูดไม่ได้
จนกระทั่ง บัดนี้
สิ่งที่เรา จะนำเสนอก็คือ..
โครงการวิจัยข้ามสาขา
ที่ไม่เพียงแต่ ไขปริศนาลี้ลับ ของการสื่อสาร ของสัตว์ต่างๆ
หากยังเข้าถึง แก่นแท้ ของภาษาอีกด้วย
เช่นเดียวกับการเดินทาง ทุกราย ที่เริ่มต้น จากก้าวเดียว
โครงการวิจัยนี้ จะเริ่มต้น ด้วยสัตว์พิเศษสุด เพียงตัวเดียว
- หวัดดีพอลลี่ วันนี้สบายดีไหม - พอลลี่ขอแคร็กเกอร์
นึกว่านาย ชอบมะม่วงเสียอีก
พอลลี่ขอแคร็กเกอร์
เออ.. ไว้กินแคร็กเกอร์ ทีหลังก็ได้นี่
ตอนนี้เรา มาดูบัตรคำกันก่อน
พวกเขาอยากมี นกพูดได้นักรึ ได้เลย
ฉันจะให้นกพูดได้ กับพวกเขา
- นี่อะไร - พ่อแก
- นี่อะไร - พ่อแกสิ ไอ้เวร
นี่คงเพราะเขา ยังตื่นเวที
- นี่นาย จะมาไม้ไหนกัน - พ่อแก
- ทำแบบนี้เพื่ออะไร - คำสัญญา
โกหกๆ
โกหกๆ ๆ
โกหกๆ
ปิดประตู
อย่าให้มันบินหนีได้อีกนะ
มันอาจทำตัวเอง บาดเจ็บได้
ฉันจะตัดขนปีกอันใหญ่ ที่ใช้บินออก ไม่เจ็บหรอก
ไม่นะ ไม่เอาน่า
- นี่เพื่อตัวแกเองนะ - อย่า
พวกเขาตัดขนปีกฉัน
เอาสิ่งที่ทำให้ฉัน แตกต่างจากพวกเขา ไปจากฉันเสีย
ไม่
ฉันไม่ยอม พูดกับใครอีกเลย
แล้วเมื่อฉัน เริ่มกัดผู้คน พวกเขาก็ ไม่ยอมให้ฉัน ได้เห็นแสงตะวันอีก
ตั้งแต่เมื่อไรกันล่ะ
นานจนฉัน จำมันไม่ได้แล้ว
เช็ดข้างล่างให้เสร็จนะ อย่าลืมล็อคประตู ก่อนกลับด้วย
เราจะช่วยกัน ตามหามารี
ทุกคนก็ล้วนพูดแบบนี้
ก่อนอื่นเราจะเอานายออกมา พอลลี่
นั่น.. นั่นนาย..
นั่นนายจะทำอะไร มิชา
ฉันไม่คิดว่านายรู้ตัว ว่ากำลังทำอะไรอยู่
พวกเขาอาจส่งนาย กลับประเทศได้นะ มิชา
นายทำให้เกิดเสียงดัง เกินไปด้วยนะ
นายจะโดนข้อหา ทำลายทรัพย์สินฯ พวกเขาจะไล่นายออกนะ
มิชา
มาสิ พอลลี่
ไม่ต้องกลัว
ออกมาเลย
มาเลย พอลลี่
ไปกันเถอะ
นายบอกฉันว่า ดร.เรนโกลด์ รู้แล้วว่า มารีอยู่ที่ไหน
บางทีที่อยู่นั่น อาจยังอยู่ ในห้องทำงานของเขาก็ได้
ไม่มีในแฟ้มของ พอลลี่ ไม่มีในแฟ้มของ นกแก้ว
ไม่มีในแฟ้ม นกอะไรทั้งนั้น
งั้นดูที่แฟ้มของคนสิ หัวข้อ เด็กผู้หญิงเล็กๆ
- ลองหาแฟ้มชื่อ "มารี" ดูสิ - มารีเหรอ
อัลเวเธอร์ๆ
มารี อัลเวเธอร์ ตัวย่อ เอ็ม.เอ.
อะไร นายพูดอะไร
เอ็ม.เอ.
เอ็ม.เอ. มารี อัลเวเธอร์
1440 สปรู๊ซ เลน แคมเบรีย คาลิฟอร์เนีย
สวัสดีครับ
ขอโทษนะครับ ขอโทษด้วยที่รบกวนแต่เช้า
มีใครชื่อมารี อัลเวเธอร์ อยู่ที่นั่นไหมครับ
มารี
ช่วยบอกเธอด้วยว่า ผมพบพอลลี่แล้ว
มารีๆ หวัดดีมารี นี่ฉันเอง
มารีๆ นี่ฉันพอลลี่ไงล่ะ
ไม่ ไม่ใช่.. ผมจะบอกว่า..
- พอลลี่ ผมพบเขาแล้ว - มารีๆ ๆ
นี่นายเข้ามาทำอะไร
อ้า.. ผมมาทำความสะอาดห้องน่ะครับ แต่เอาไว้ ค่อยกลับมาทีหลังก็ได้ครับ
แล้วนกนั่น ออกจากกรง มาทำอะไรที่นี่
คือว่า..
จับนกไว้
มานี่
- ตะครุบมันเลยสิ - ไม่นะ ไม่
อย่า เฮ้
- นี่นายคิดว่า จะทำอะไร - ผมจะเอาเขาไปเอง
- ว่าไงนะ - ผมจะเอาเขา ไปส่งคืนเจ้าของ
เขาเป็นนก ของสถาบันนี้
ไม่ใช่ เขาเป็นของเด็กหญิง ที่ต้องการเขา
และคุณเองก็รู้ รู้มาโดยตลอด
พอลลี่ มาเลย
แกคิดว่า ตัวเองเป็นใครกัน
ฉันคือ มิคาอีล แอนโดรวิช เบเลนคอฟฟ์
และคุณคือไอ้โกหก ตาขาว ถ่อยสารเลว
แกโดนไล่ออกแล้ว
ไม่ ไม่ได้โดนไล่ออก
- ฉันลาออกเอง - แก..
โอ๊ะ โอ๋
หยุดไอ้หมอนั่นไว้
มันล็อคอยู่
หลีกไปซิ
ไปตามใครมาเปิดสิ
เปิดประตูนะ
เปิดประตูเดี๋ยวนี้
อย่าทำแบบนี้นะ
- พอลลี่ - เดี๋ยว
- มาเร็วเข้า - เดี๋ยวก่อน
- นั่นนายจะไปไหน - เร็ว มาช่วยกันก่อน
ใช่ เลยไปอีกแค่ครึ่งไมล์ ตามถนนนี่
บาย โชคดีนะ
ฉันว่า คงเป็นหลังนี้ล่ะ
ฉันหายใจไม่ออก
ดูนั่น
นั่นเธอ มิชา ใช่เธอแน่
หัวใจจะวาย
มารีๆ
- เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งไปสิ รอก่อน - นั่นไม่ใช่เธอหรอก
- ไม่ใช่งั้นเหรอ - ไม่ใช่มารี
- สงสัยจะผิดบ้าน - ผิดบ้านทุกทีเลยล่ะ
พอลลี่เหรอ
พอลลี่ นั่นเธอจริงๆ เหรอ
นี่ฉันเองมารี ฉันนี่ไง มารี
ไม่ใช่
พอลลี่ ไม่ต้องกลัวจ้ะ
ฉันแค่โตขึ้น เท่านั้นเอง
อย่าเข้ามานะ อย่ามายุ่งกับฉัน
พอลลี่
ผมเสียใจ เรากำลังช็อค
- พอลลี่ กลับมานี่สิ - นั่นไม่ใช่มารี ไม่ใช่เธอแน่
มารี
เธอโตขึ้นมากเลย
- นายบินได้ - อะไรนะ
- นายบินได้ พอลลี่ - งั้นเหรอ
- ใช่ เธอบินได้ - เป็นไปได้ไง เขาโดนตัดขนปีกแล้ว
ขนปีกงอกขึ้นใหม่ได้ค่ะ มันเป็นเช่นนั้นเสมอ
ไม่มั้ง
- เธอบินได้แล้ว - ไม่น่า
ใช่แล้ว เธอทำได้
วู้-ฮู
อ้อ นี่เด็กข้างบ้านฉัน ชื่อคิมมี่
จำเรื่องนกแก้ว ที่ฉันเคยเล่า ให้ฟังได้ไหม นกที่ช่วยฉันตอนเด็กๆ
- คะ - เขากลับมาแล้ว
- ให้หนูเล่นกับเขา บ้างได้ไหมคะ - ได้สิจ้ะ
ฉันไม่รู้จะขอบคุณยังไงดี
ไม่เป็นไรครับ
- ผมคงต้องไปแล้ว - โอ ไม่ๆ ไม่ต้องรีบร้อน
- เชิญข้างในบ้าน ก่อนสิคะ - ไม่ ไม่ต้องหรอกครับ
คุณคงต้องมีอะไร คุยกับเขาเยอะเลย
ผมลาล่ะครับ ลาก่อนนะพอลลี่
มิชา นายจะรีบไปไหน
เธอมีดอกไม้แซมผมนะ
พนันได้ว่า ต้องมีหนังสือบนโต๊ะด้วย
- พอลลี่.. - นี่พูดเรื่องอะไรกันคะ
ผมเองก็ ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน
มิชา อย่ากลัวที่จะพูดออกมาสิ
ฉันจะยินดีมาก ถ้าคุณอยู่ต่อ
รู้ไหม ผมเองก็ยินดี ยินดีอย่างมากเลยล่ะ
พอลลี่ หาฉันพบได้ไงเนี่ย
โอ เรื่องมันยาวมากเลย
เขารู้แต่เรื่องยาวๆ ทั้งนั้น
THAI